تمایل به پرداخت بازدیدکنندگان پارک های شهری برای خدمات پرنده نگری (مورد: پارک جمشیدیه تهران)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی مستقل

نویسندگان

1 دانشیار، جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی گردشگری- دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران

3 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی گردشگری - دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهریی دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران

چکیده

زمینه و هدف: پرنده‌نگری به‌عنوان شاخه‌ای از اکوتوریسم شهری، پتانسیل بالایی در تقویت آگاهی زیست‌محیطی و توسعه پایدار دارد. این پژوهش با هدف بررسی سنجش و تحلیل تمایل شهروندان تهرانی به پرداخت برای بهره مندی از خدمات پرنده نگری در پارک های شهری انجام شد.

روش‌شناسی: این مطالعه با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام گرفت. داده‌ها از طریق پرسشنامه از 158 بازدیدکننده جمع‌آوری شد. برای سنجش تمایل به پرداخت از مدل ارزش‌گذاری مشروط (CVM) و برای تحلیل همبستگی‌ها از ضریب اسپیرمن در نرم‌افزار SPSS استفاده شد.

یافته‌ها: میانگین تمایل به پرداخت برای یک ساعت پرنده‌نگری 24.5 واحد (دههزار ریال) بود. بالاترین تمایل به پرداخت در افرادی با تجربه ترکیبی پرنده‌نگری در طبیعت (34.54) واحد و محیط شهری (31.90) واحد مشاهده شد. همبستگی معنادار بین تمایل به پرداخت و میزان آشنایی با پرنده‌نگری (0.336) و تجربه در طبیعت (0.302) وجود داشت، اما تجربه در پارک جمشیدیه تأثیر معناداری نداشت.

نتیجه‌گیری و پیشنهادات: پارک جمشیدیه با برخورداری از 112 گونه پرنده، پتانسیل بالایی برای اکوتوریسم شهری دارد. ایجاد و توسعه زیرساخت‌هایی از قبیل ایستگاه‌های مشاهده و تورهای آموزشی و ارائه بسته‌های خدماتی متنوع پیشنهاد می‌شود.

نوآوری و اصالت: ین پژوهش به‌عنوان یکی از اولین مطالعات در ایران، با استفاده از مدل ارزش‌گذاری مشروط، تمایل به پرداخت برای پرنده‌نگری در پارک‌های شهری را بررسی کرده و چارچوبی کاربردی برای توسعه اکوتوریسم شهری ارائه می‌دهد.

کلیدواژه‌ها