تجربه گردشگری و درک متقابل فرهنگی گردشگران ایرانی و ژاپنی (مطالعه تطبیقی)

نویسندگان

1 گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی ، واحد تهران شمال ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران

2 .گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی ، واحد تهران شمال ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران

3 ..گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی ، واحد تهران شمال ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران

4 ...گروه مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی ، واحد تهران شمال ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران

10.22080/tmhr.2026.31322.1124

چکیده

زمینه و هدف: صنعت گردشگری به‌عنوان یکی از پویاترین صنایع اقتصادی جهان شناخته می‌شود و نقش کلیدی در توسعه فرهنگی و اجتماعی کشورها ایفا می‌نماید. در عصر جهانی‌شدن، تعاملات میان‌فرهنگی به یکی از ارکان اصلی موفقیت در جذب گردشگران و ارتقای کیفیت تجربه آنان تبدیل شده است. روش‌شناسی: این پژوهش به بررسی تجربه‌های گردشگری و درک بین‌فرهنگی میان گردشگران ایرانی و ژاپنی با هدف بدست آوردن مدلی مؤثر بر تجربه گردشگری و ارائه راهکارهایی برای بهبود ارتباطات بین‌فرهنگی می‌پردازد. پژوهش حاضر با رویکرد تطبیقی و مبتنی بر روش پدیدارشناسی براون و کلارک (2006)، تجربه گردشگری و درک متقابل فرهنگی میان گردشگران ایرانی و ژاپنی را بررسی می‌کند. داده‌ها از طریق تحلیل مضمون بازتابی تحلیل می‌گردد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان می‌دهد که عواملی نظیر تفاوت‌های سبک زندگی (مدیریت زمان، سبک خرید، عادات غذایی)، چالش‌های زبانی، سبک‌های ارتباطی مستقیم/ غیرمستقیم، فاصله قدرت و ملاحظات اقتصادی نقش اساسی در شکل‌گیری تجربه گردشگری ایفا می‌کنند. بر اساس این یافته‌ها، مدلی با اعتبار رضایت‌بخش ارائه شده که می‌تواند به‌عنوان چارچوبی برای بهبود ارتباطات بین‌فرهنگی در صنعت گردشگری مورد استفاده قرار گیرد. این مدل بر تقویت درک متقابل و کاهش سوءتفاهم‌های فرهنگی تمرکز دارد. نتیجه‌گیری و پیشنهادات: در نهایت، پیشنهاد گردید که با توسعه برنامه‌های آموزشی، بهبود زیرساخت‌های زبانی و ارائه محتوای فرهنگی هدفمند، می‌توان تجربه گردشگری را بهبود بخشید و ارتباطات بین‌فرهنگی را تقویت کرد. این راهکارها به توسعه پایدار گردشگری در ایران و ژاپن کمک خواهند کرد. نوآوری و اصالت: با توجه به اهمیت در حوزه فرهنگی گردشگری، تاکنون چنین پژوهشی در کشور بین دو کشور ایران و ژاپن صورت نگرفته است و این پژوهش می‌تواند به عنوان مبنایی برای سایر پژوهش‌ها در آینده باشد.

کلیدواژه‌ها