سنجش اثرات محیطی و کالبدی توسعه شهری در حریم رودخانه فشم در راستای توسعه گردشگری

نویسندگان

1 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری ، دانشگاه مازندران، بابلسر

2 گروه شهرسازی ،دانشکده هنر و معماری ،دانشگاه مازندران

3 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد از گروه شهرسازی دانشگاه مازندران

10.22080/tmhr.2026.31323.1125

چکیده

هدف پژوهش حاضر، سنجش و تحلیل اثرات محیطی و کالبدی توسعه شهری و تصرفات شکل گرفته در حریم رودخانه فشم می‌باشد. روش تحقیق بر پایه رویکرد توصیفی–تحلیلی بوده و در فرآیند گردآوری داده‌ها و اطلاعات، از دو روش اسنادی و پیمایشی بهره گرفته شده است. در بخش اسنادی، بر اساس مطالعات کتابخانه‌ای و پیشینه پژوهش، و داده‌ها و اطلاعات موجود و در دسترس، شاخص‌های سنجش اثرات توسعه شهری در حریم رودخانه فشم را، در دو معیار اصلی زیست‌محیطی و کالبدی و در قالب شش زیرمعیار فرعی: کیفیت آب رودخانه، پوشش گیاهی و حیات ‌وحش بومی و زیستگاه‌های طبیعی، تشدید تغییرات اقلیمی محلی، دسترسی به رودخانه و کیفیت منظر و مبلمان شهری، تاب‌آوری کالبدی شهر در برابر مخاطرات طبیعی بویژه سیلاب، و سازگاری تغییرات کاربری شکل گرفته در حریم رودخانه با نقش و عملکرد عمده شهر و منطقه، طبقه بندی کردیم. در بخش مطالعات میدانی و پیمایشی نیز، به مشاهده، مصاحبه، برداشت‌های میدانی و جمع‌آوری اطلاعات انجام شده پرداختیم و سپس به بررسی و تجزیه و تحلیل این داده‌ها و اطلاعات بدست آمده پرداختیم. در نهایت راهبردها و راهکارهایی در راستای احیای رودخانه فشم و کاهش اثرات توسعه شهری در حریم این رودخانه پیشنهاد شد.

یافته‌ها نشان می‌دهد که طی دو دهه اخیر، سطح کاربری‌های مسکونی در حریم رودخانه بیش از پنج برابر افزایش یافته و این امر منجر به کاهش 57 درصدی پوشش گیاهی بومی و فضای سبز حریم رودخانه، کاهش دسترسی عمومی به رودخانه و کیفیت منظر و مبلمان شهری و تبدیل این فضای عمومی و جاذب جمعیت به فضایی نیمه خصوصی و خصوصی شده است. افزون بر این، توسعه شهری در حریم رودخانه فشم سبب افزایش خسارات ناشی از سیلاب‌های فصلی و تشدید تغییرات اقلیمی محلی همچون افزایش دما، کاهش رطوبت نسبی، تغییر الگوی باد و ناپایداری‌های ژئومورفولوژیک در بستر و حریم رودخانه شده است.

کلیدواژه‌ها